| Historia i współczesnoscz - Historia Hawierzowa |
|
Początki miasta związane są z budownictwem osiedli górniczych na terenie gmin Szumbark, Błędowice Dolne, Sucha Średnia oraz części Szonowa. Nazwę miasta wybrano w konkursie publicznym spośród wielu często niewiarygodnych, a nawet karkołomnych wniosków (np. Bezruczów, Czurdów, Faracin, Ludobudowatelów, Budowatelnice, Budosociokolektywów, Stalin, Górników Gottwalda, Zapotockigród, Szczęściów, Nowomiejskie Banie Bezrucza i innych). Prawa miejskie nadano Hawierzowu na podstawie decyzji Rządu Republiki Czechosłowackiej z dnia 4 grudnia 1955 roku. W ramach aglomeracji wojewódzkiej należy Hawierzów do miast o najlepszych warunkach mieszkaniowych i w odróżnieniu do innych miast tutejszego regionu może pochwalić się czystym środowiskiem oraz bardzo dobrym zapleczem rekreacyjno-wypoczynkowym. Hawierzów podzielony jest do 8 dzielnic: Miasto, Żywocice, Błędowice, Szumbark, Sucha Dolna, Sucha Średnia i Datynie Dolne. Według danych z 1.1. 2002 liczy 85 469 mieszkańców. Źródła historyczne dotyczące terytorium współczesnego Hawierzowa podają, że już w 1305 roku istniał Szonów (Šonov, Schonhof, Šenov) oraz Sucha Górna i Dolna. Pierwsza wiarygodna wzmianka o egzystencji Błędowic pochodzi z 1335 roku. W 1438 roku po raz pierwszy odnotowano istnienie Szumbarku, który jednak mógł zostać założony już w wieku XIV. W połowie XVI wieku określano Szumbark jako miasto, jednak nie jest udokumentowane, czy Szumbark posiadał już wówczas prawa miejskie. |