| Historia i współczesność - Historia Hawierzowa |
|
Początki miasta związane są z budownictwem osiedli górniczych na
terenach wsi Szumbark, Błędowice Dolne, Sucha Średnia i części Szonowa.
Nazwę miasta wybrano w konkursie publicznym z wielu często
niewiarygodnych a nawet karkołomnych propozycji (np. Bezruczów,
Czurdów, Faracin, Ludobudowatelów, Budowatelnice, Budosociokolektywów,
Stalin, Górników Gottwalda, Zapotockigród, Szczęściów, Nowomiejskie
Banie Bezrucza i innzch). Prawa miejskie Hawierzów otrzymał na podstawie decyzji rządu Republiki Czechosłowackiej 4 grudnia 1955 roku. W ramach wojewódzkiej aglomeracji Hawierzów należy do miast z najlepszymi warunkami mieszkaniowymi i w odróżnieniu do innych miast tego regionu posiada czyste środowisko i bardzo dobre zaplecze wypoczynkowe. Hawierzów podzielony jest do 8 dzielnic: Miasto, Żywocice, Błędowice, Szumbark, Sucha Dolna, Sucha Średnia i Datynie Dolne. Według danych z 1.1. 2002 w mieście żyje 85 469 obywateli. Źródła historyczne, dotyczące terytorium dzisiejszego Hawierzowa podają, iż już w 1305 roku istniał Szonów(Šonov, Schonhof,Šenov) oraz Sucha Górna i Dolna, pierwsza wiarygodna informacja o istnieniu Błędowic pochodzi z 1335 roku. W 1438 roku po raz pierwszy odnotowano istnienie Szumbarku, który jednak mógł być już założony w wieku XIV. W połowie XVI wieku o Szumbarku pisze się jako o mieście, jednak nie jest udokumentowane, czy Szumbark posiadał już wtedy prawa miejskie. |